آخرین عکس امام امت؛

آخرین قطعه پازل قاب عکسی که کامل شد

دوست داشت مانند اربابش سیدالشهدا (ع) به شهادت برسد و از مرگ به شیوه عادی هراس داشت. در دهم ماه رمضان ۱۴۴۷، با لبانی تشنه و در میدان، آرزویش محقق شد.

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی باشت دوست داشت مانند اربابش سیدالشهدا علیه السلام به شهادت برسد. از مرگ به شیوه عادی هراس داشت این را بارها در میان سخنانش گفته بود.

یک عمر برای اربابش گریست و در آخر با لبان تشنه و در دهم ماه رمضان ۱۴۴۷ عاشورایی دیگر را رقم زد. او بارها گفته بود که مانند سالار شهیدان با یزیدیان بیعت نمی‌کند و در آخر پای حرفش ماند.

ردای شهادت برازنده‌اش بود همچون یاران شهید دیگرش که یکی یکی برسر پیکرشان نماز خواند آیه «اللهم انا لانعلم منه الان خیرا» را سر داد و برای خود آرزوی شهادت کرد. مگر می‌شود آنچنان از ته دل آرزو کنی و به خواسته‌ات نرسی.

او بارها بود که توسط رژیم صهیونیستی و آمریکای جنایتکار مورد تهدید قرار گرفته بود. اما هربار با حضور در عرصه میدان پیامی واضح و روشن را در برابر دشمنان قرار می‌داد. او در برابر سخنان کسانی که او را می‌خواستند به پناهگاه بفرستند گفته بود که سایه جنگ بر سر این مردم است و صحیح نیست که من در جایی امن قرار بگیرم.
دست آخر او را نه در پناهگاه بلکه حین انجام امورات روزانه مردم با لبانی تشنه به شهادت رساندند.